Inclusief

Inclusief

Het blauwe hart, wat komt bij mij op?

Wat maakt de kleur uit van dit hart? associaties, symboliek, herkenbaarheid, maar het schets wellicht ook beelden, stereotypen en verwachtingen. Het is interessant hoe we als onbevangen kinderen de wereld ontdekken en leren in ons op te nemen. Sterk beïnvloed door eeuwen cultuur dat onbewust veel richting geeft. Is het nog wel inclusief? Enfin, een zijspoor wellicht om niet te lang in te blijven hangen, terug naar het inclusieve dan maar 😉

Ik wens de mens met het politiehart toe om te kunnen handelen uit waardigheid en empathie en waar nodig leiding te kunnen nemen. Maar allereerst wens ik dat preventie dé standaard is en dat mensenwerk en maatwerk centraal staat.  Als een soort coach van de openbare orde beweeg je je door de stad of dorpen en heb je iets te brengen naar de mensen. Je beweegt vanuit jezelf, vanuit eer, waardigheid en gelijkheid, als heel mens dus, …..  inclusief. En indien nodig blijkt doe je een interventie of wat nodig blijkt.

Je vaart op je innerlijke kompas en je voelt aan je snorharen elke situatie aan en kunt dit combineren met je vaardigheden en kennis; een geheel inclusief spel dus. Elke interactie, elke situatie (in wording) is als een beweging die elke keer anders kan zijn. Als een dans waarbij je vooraf niet weet hoe jij zult reageren, noch de ander. Waar je ruimte kunt creëren, laten, houden of kunt dragen. En indien nodig zet je leiderschap en daadkracht in.  Een dans tussen Jing en yang, vrouwelijke en mannelijk energie. Beide zijn waardevol, beide zijde hebben kwaliteiten en de een kan niet zonder de ander.  Als je beide kanten kent en mee kunt jongleren vormt het tezamen een dynamisch pallet van waaruit je uit een ‘heel’ perspectief kunt zijn en handelen, inclusief dus. Dynamisch betekend maatwerk, niet statisch.

We zijn hier samen op deze aardkloot en we zullen het samen moeten doen. Ieder met een eigen mening of met een andere opvatting. En juist dat inclusieve vormt tezamen de maatschappij.  Het kunnen verbinden met elkaar en je kunnen verhouden tot elkaar, ongeacht verschillende perspectieven of situaties maakt dat we kunnen integer kunnen zijn en handelen.

(wedervraag/kernvraag: eigenlijk kan iedereen zichzelf de vraag stellen: waarom doe ik dit werk? wat heb ik te brengen/te bieden?)

Dit geld voor ieder mens in iedere positie en ook voor organisaties en organisatie structuren. Een individu iets leren is één ding, maar een organisatie iets leren is weer iets heel anders.

Ik schrijf dit stuk van mens tot mens. Vanuit mijn behoeften als maatschappij, als mogelijke verbinding. Niet om likes te krijgen of om de baas te spelen, maar vanuit mijn hart dat de pijn en behoefte voelt om op een respectvolle inclusieve manier met elkaar om te gaan, middels verbinding en verantwoordelijkheid.

Mark