Wat gun ik jou en je collega’s hartstocht!

Hartstoch(t)

Het blauwe hart pompt en het bloed stroomt in één richting… in uit in uit in uit in uit…. Met vaste regelmaat wordt er vers bloed aangemaakt, met dezelfde bloedgroep. Zo nodig van buiten en gescreend, wel zo gecontroleerd. Het blauwe hart pompt in een tempo dat zich laat bepalen door de situatie, reactief, waar nodig repressief en waakt vooral voor ongecontroleerde impulsen en emoties. Wellicht zijn het de laatste twee aspecten die hartstochtelijkheid zo nodig heeft?

Hartstocht, een woord dat bij mij warme gevoelens oproept, uitstraalt, vol passie is en enthousiasmeert. Dat voelt zo goed, zo warm, thuis en recht uit het hart.

Jij werkt bij de politie. Roept het woord ‘hartstocht’ bij jou ook deze gevoelens op? Als jij bij de politie werkt heb ik gemengde gevoelens over jouw hartstocht, jouw hartelijkheid en het blauwe hart van de politie. Ben jij de politie? Heeft jouw blauwe hart dan ook blauw bloed en wie vertrouw jij? We hoeven de geschiedenis er maar op na te lezen en zien dat de blauw-bloed elite uitsluit. Dat ‘de politie’ met haar blauwe hart insluit en opsluit en daarmee ook uitsluit? Dat in verzekerde bewaring stellen nog steeds geen zekerheid of geborgenheid biedt. Dat boeien en binden bij de politie geen verbinden is en dat oppositie zich anders manifesteert dan propositie. Heeft het blauwe hart van de politie dan een eeuwenlang opgebouwd imagoprobleem?

Wat gun ik jou en je collega’s hartstocht. Wat zou het mooi zijn als daar zich een warmblauw hart bij ontwikkelt. Een hart, vol vertrouwen, loyaliteit en vakmanschap. Gun jezelf en je collega’s ruimte en tijd en zet gewoon die stap. Doorbreek de patronen en rituelen, laat achter wat niet meer past en neem vooral mee en deel wat jou en je collega’s past. Ga jij dat doen? Ja toch?

Want jij bent.

Hartelijke groet,
Rob